Japon yayıncısı Gentosha'nın açıklamasına göre Murakami, 17 Ekim'de evinde hayatını kaybetti. Yaygın olarak çağdaş Japon edebiyatının korkunç çocuğu olarak kabul edilen yazar, hem Japon hem de Amerikan kültürlerine yönelik keskin eleştiriler sunmak için şiddeti, açık uyuşturucu kullanımını ve cinselliği korkusuzca birleştiren öykülerle büyük bir okuyucu kitlesi oluşturdu.
Pushkin Press'in yayıncısı ve genel müdürü Adam Freudenheim, kayıptan dolayı derin üzüntü duyduğunu ifade etti. Murakami'nin "tuhaf, orijinal ve sinematik romanlarını" İngilizce konuşan bir izleyici kitlesine yayınlamanın büyük bir ayrıcalık olduğunu belirtti. Pushkin Press, Bloomsbury ile birlikte Murakami'nin çevrilmiş eserlerini Birleşik Krallık'ta yayınlıyor.

Edebiyatın Beğenisine Erken İsyan
1952'de Nagasaki vilayeti Sasebo'da iki öğretmenin çocuğu olarak dünyaya gelen Murakami'nin gençliğine yaratıcı isyan damgasını vurdu. Lise öğrencisiyken bir rock grubunda davul çalıyordu ve çatıdaki bir protestoya katılmasının ardından üç ay ev hapsine tabi tutulmuştu.
Edebi atılımını 1976'da ilk romanı Neredeyse Şeffaf Mavi ile gerçekleştirdi. Henüz öğrenciyken yazılan kitap, hayal kırıklığına uğramış gençlerin hazcı ve nihilist yaşamlarını anlatıyordu. Hem yeni yazarlara verilen Gunzo ödülünü hem de Japonya'nın en prestijli edebiyat ödülü olan Akutagawa ödülünü kazandı.
Sinematik ve Yıkıcı Bir Miras
Murakami, aralarında Coin Locker Babies, In the Miso Soup ve Piercing gibi beğenilen eserlerin de bulunduğu 40'tan fazla roman ve kısa öykü koleksiyonunun yazarıdır. Her ne kadar Haruki Murakami ile aynı soyadını paylaşsalar da ikisinin alakası yoktu ve tarzları farklıydı. Gazeteci David Pilling, "Eğer Haruki Japon edebiyatının Beatles'ıysa, Ryu da onun Rolling Stones'udur" yazarak onları özellikle karşılaştırdı.
Onun içgüdüsel hikâye anlatımı, kendisi ve başkaları tarafından yapılan çok sayıda uyarlamayla kusursuz bir şekilde sinemaya aktarıldı. Bunlardan en ünlüsü, Takashi Miike'nin yönettiği 1999 yapımı bağımsız korku filmi Audition'dur. Yazar Irvine Welsh bir keresinde Murakami'nin düzyazısını övmüştü ve bunun "kasap bıçağının veya cerrahın neşterinin keskin, içgüdüsel hissine" sahip olduğunu belirtmişti.